Okuloplastyka – najczęstsze schorzenia wymagające leczenia

Wiotkość skóry powiek górnych (dermatochalazja), jest konsekwencją naturalnego procesu starzenia się skóry.

Główne wskazania do chirurgicznej korekcji wiotkości skóry powiek (blefaroplastyki) to:

  • wskazania kosmetyczne – jest to najczęściej wykonywany na świecie zabieg chirurgii estetycznej w obrębie powiek,
  • wskazania funkcjonalne – nadmiar wiszącej skóry przesłania pole widzenia pacjenta lub wywołuje uczucie nadmiernej ciężkości powieki.

Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym za pomocą elektronoża lub skalpela. Miejsce ciecia zwykle jest schowane pod fałdką powieki. Szwy po zabiegu zdejmowane są w okresie od 7 dni po zabiegu. Po zabiegu zalecany jest kilkudniowy odpoczynek. W szczególności powinno się unikać intensywnego wysiłku fizycznego. W okresie do 3 dni po zabiegu w miejscach operowanych Pacjenci powinni stosować zimne okłady.

Wiotkość skóry powiek dolnych (dermatochalazja), jest konsekwencją naturalnego procesu starzenia się skóry.

Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Miejsce ciecia przebiega pod rzęsami. Szwy po zabiegu zdejmowane są w okresie od 7 dni po zabiegu. Po zabiegu zalecany jest kilkudniowy odpoczynek. W szczególności powinno się unikać dużego wysiłku fizycznego. W okresie do 3 dni po zabiegu w miejscach operowanych Pacjenci powinni stosować zimne okłady.

Opadanie powieki górnej (ptoza)

Istotą schorzenia jest zbyt niskie ustawienie brzegu powieki górnej względem gałki ocznej. Zbyt nisko ustawiona powieka zawęża od góry pole widzenia pacjenta. Opadanie powieki górnej może być wrodzone bądź nabyte w późniejszym okresie życia.

Najczęstsze przyczyny ptozy to:
  • nieprawidłowy rozwój struktury lub funkcji mięśnia dźwigacza powieki górnej (ptoza wrodzona),
  • upośledzenie funkcji mięśnia dźwigacza i rozcięgna mięśnia dźwigacza powieki górnej,
  • obrzęk powieki lub guz powieki,
  • zmiany bliznowate i pourazowe w obrębie struktur powieki.

W większości przypadków możliwa jest skuteczna korekcja chirurgiczna opadania powieki górnej. Zabieg wykonywany jest zarówno ze wskazań funkcjonalnych jak i estetycznych.

Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Miejsce cięcia zwykle jest schowane pod fałdką powieki. Szwy po zabiegu zdejmowane są w okresie od 7 dni po zabiegu. Po zabiegu zalecany jest kilkudniowy odpoczynek. W szczególności powinno się unikać intensywnego wysiłku fizycznego. W okresie do 3 dni po zabiegu w miejscach operowanych Pacjenci powinni stosować zimne okłady.

Podwijanie powieki (entropion)  

Schorzenie dotyczy zwykle powieki dolnej. Istotą schorzenia jest trwałe lub nawracające podwinięcie wolnego brzegu powieki w kierunku gałki ocznej. W wyniku podwinięcia powieki rzęsy ustawione są nieprawidłowo – w kierunku gałki ocznej. Prowadzi to do mechanicznego podrażnienia powierzchni oka przez rzęsy. Następstwami chronicznego podrażnienia powierzchni gałki ocznej przez rzęsy są: dyskomfort, uczucie obecności ciała obcego w worku spojówkowym oraz procesy zapalne

W większości przypadków możliwa jest skuteczna chirurgiczna korekcja podwijania powieki dolnej. Zabieg wykonywany jest ze wskazań funkcjonalnych.

Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Szwy po zabiegu zdejmowane są w okresie od 7 dni po zabiegu. Po zabiegu zalecany jest kilkudniowy odpoczynek. W szczególności powinno się unikać intensywnego wysiłku fizycznego. W okresie do 3 dni po zabiegu w miejscach operowanych Pacjenci powinni stosować zimne okłady.

Odwijanie powieki dolnej (ectropion)

Istotą schorzenia jest odwijanie się wolnego brzegu powieki dolnej na zewnątrz. Odwinięta powieka lub część powieki traci prawidłowy kontakt z powierzchnia gałki ocznej i przestaje spełniać role ochronną względem gałki ocznej. Odwijanie powieki dolnej prowadzi również do zaburzeń transportu łez, które zamiast płynąć wzdłuż brzegu powieki w kierunku punktów łzowych, spływają po powiece.

W większości przypadków możliwa jest skuteczna chirurgiczna korekcja odwijania powieki dolnej. Zabieg wykonywany jest zarówno ze wskazań funkcjonalnych jak i estetycznych.

Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Szwy po zabiegu zdejmowane są w okresie od 7 dni po zabiegu. Po zabiegu zalecany jest kilkudniowy odpoczynek. W szczególności powinno się unikać intensywnego wysiłku fizycznego. W okresie do 3 dni po zabiegu w miejscach operowanych Pacjenci powinni stosować zimne okłady.

Skrzydlik

Istotą schorzenia jest zmiana degeneracyjna spojówki gałkowej, która narasta na rogówkę. Swoja nazwę skrzydlik zawdzięcza podobieństwu do skrzydła owada. Skrzydlik może stanowić nie tylko problem estetyczny, ale również funkcjonalny. Pacjenci z zaawansowanym skrzydlikiem skarżą się z powodu zaczerwienienia, swędzenia i podrażnienia oka. Duży skrzydlik może pogorszyć widzenie.

Przyczyny powstawania skrzydlika:

  • nadmierna ekspozycja na promieniowanie ultrafioletowe,
  • predyspozycje genetyczne do rozwoju skrzydlika.

Jedynym skutecznym sposobem leczenia skrzydlika jest leczenie chirurgiczne polegające na usunięciu zmiany z powierzchni oka. Proste usunięcie skrzydlika powiązane jest z dużą tendencją do nawrotów choroby. Aby uniknąć nawrotów skrzydlika, obecnie stosuje się chirurgiczne wycięcie go połączone z autoprzeszczepem zdrowej spojówki gałkowej w miejsce usuniętego skrzydlika. Płatek przeszczepu może być mocowany za pomocą kleju tkankowego lub szwów. Zastosowanie kleju tkankowego skraca czas zabiegu oraz poprawia istotnie komfort pooperacyjny, jak i szybkość procesu gojenia.

Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Po zabiegu oko zasłonięte jest opatrunkiem przez 24h. Po zabiegu zalecany jest kilkudniowy odpoczynek. W szczególności powinno się unikać intensywnego wysiłku fizycznego.

Kępki żółte

To zmiany koloru żółtego, które powstają na powiekach, najczęściej w okolicy kąta wewnętrznego powiek. Kępki żółte są wypełnione żółtawym materiałem, który jest bogaty w cholesterol. Ich powstanie jest często wtórnym objawem zaburzeń gospodarki lipidowej. Kępki żółte zwykle stanowią problem estetyczny. Czasami duże kępki żółte poprzez swój ciężar mogą prowadzić do nieprawidłowej pozycji powieki.

Chirurgiczne leczenie kępek żółtych polega na ich wycięciu i zamknięciu rany szwami.

W przypadku rozległych kępek żółtych może być wymagana bardziej zaawansowana plastyka skóry otaczającej ranę. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Szwy po zabiegu zdejmowane są w okresie około 7 dni po zabiegu. Po zabiegu Pacjent może od razu powrócić do normalnej aktywności za wyjątkiem bardzo intensywnego wysiłku fizycznego.

Gradówka

To najczęściej występująca zmiana zapalna powiek. Zazwyczaj gradówka ma postać stopniowo powiększającego się guzka. Gradówka powstaje na skutek zablokowania ujścia jednego z gruczołów łojowych powieki.

Najczęstsze przyczyny powstawania gradówki to:

  • niedostateczna higiena powiek,
  • łojotokowe zapalenie skóry,
  • trądzik różowaty,
  • przewlekłe zapalenie brzegów powiek.

Leczenie chirurgiczne gradówki jest prostym i krótkotrwałym zabiegiem wykonywanym w znieczuleniu miejscowym. Zabieg polega na nacięciu zmiany od wewnątrz lub od zewnątrz powieki i wyłyżeczkowaniu jej zawartości. Po zabiegu zakładany jest na powiekę opatrunek uciskowy na około 3 godziny. Po zabiegu pacjent może od razu wrócić do normalnej aktywności życiowej.

Baza wiedzy

więcej
Okuloplastyka – bezpieczne zabiegi okolic oka
Okuloplastyka – bezpieczne zabiegi okolic oka
Problemy związane z nieprawidłowym ustawieniem powiek, a także zmiany na powiekach...

Sprawdź dostępne terminy:

Przed każdym zabiegiem wykonujemy badanie kwalifikacyjne, które pozwala określić rodzaj i stopień wady, oraz możliwość przeprowadzenia zabiegu.

Więcej informacji pod numerem: 222 426 260

Jesteśmy do Twojej dyspozycji od poniedziałku do piątku w godzinach 08:00 - 20:00